تو آفتاب بودی من آفتابگردان




خوشحالم این بلاگ اسکای گازوئیلی دوباره راه افتاد. سرویس مجانی ایرانی بهتر از این نمیشه که...

این شعر و دوست دارم.و اون نقاشی رو. پس  تقدیمش میکنم به شما:



 تو آفتاب بودی من آفتابگردان  

چون جویبار بودی

                  من پونه در کنارت،

                                   سر مست و عطر افشان

تو آفتاب بودی

                    من آفتابگردان ،

                                    در جستجوی مهری بی منت و فراوان

پرچین باغهای سیب و انار بودی 

                                       من پیچکی به پایت،

                                                                با شاخه های رقصان

 در برکه وجودت در پای آبشاران

                                         نیلوفری شناور،

                                                                 خیس از حضور باران

 وقتی نسیم بودی با شانه ای بدستت

                                             من همچو بید مجنون ،

                                                                             با گیسوان افشان 

 تو همچو باد وحشی هر لحظه سر بسویی

                                                   قاصدکی رهایم،

                                                                            سرگشته و گریزان

رضا  
(تیر 82 )